من وقتي که در شاخ شاخ نگاهم پرنده هاي غريب اشک لانه کردند موقعي که بهار صبح کوفته و کوبيده سر به درگاه خاکين قلبم سائيد انگاه بود که در خود احساس ياس و نا اميدي داشتم در تجسس مونسي بودم که ناگهان نسيمي وزيد و پرده هاي پنجرهي قلبم را کنار زد و عطر آيين عشق را به خاکروبه هاي ديواره قلبم رساند. آنگاه بود که تو آمدي و مرا از کسالت رهائي دادي .پس اي عشق اي غريبه امروز با صبر و متانت به تو ميفهمانم که... دوستت دارم.
*.*.*.*.*.*. *
آري عاشقم يک عاشق چشم به راه عاشقي که مدتهاست در غم انتظار نشسته است درآتش فاصله ها سوخته است در گلدان طاغچه تنهايي ها شکسته است و هماني که تمام درهاي دلتنگي ها بر روي او بسته است آري من همانم که به او مي گويند ديوانه به او مي گويندآواره من همانم که لحظه هايم را به ياد عشق مي گذرانم با ياد او اشک مي ريزم و در کوچه دلتنگي ها نام مقدس او را فرياد مي زنم فرياد مي زنم تا تمام پنجره هاي خاموش با فرياد من روشن

*.*.*.*.*.*. *
هر کي عاقله ، غمي داره روزگار درهمي داره عاشق نشدي تا بدوني ،‌ نفرت هم عالمي داره
*.*.*.*.*.*. *
اري اغاز دوست داشتن است گرچه پايان راه ناپيداست من به پايان دگر نينديشم که همين دوست داشتن زيباست روي هر شانه سري وقت وداع ميگريد سر من وقت وداع گوشه ديوار گريست
*.*.*.*.*.*. *
سياهي دو چشم تو،شب سياه غصه شد
نگاه مهربان تو چه زود تلخ و خسته شد
چه زود رفتي از کنار من اميد روزهاي دور
وحرفهاي عاشقانه ات دروغ شد ،فسانه شد
*.*.*.*.*.*. *
تو را هيچگاه نمي توانم از زندگي ام پاک کنم چون تو پاک هستي مي توانم تو را خط خطي کنم که آن وقت در زندان خط هايم براي هميشه ماندگار ميشوي و وقتي که نيستي بي رنگي روزهايم را با مداد رنگي هاي يادت رنگ مي زنم
*.*.*.*.*.*. *
شريك عشق تو شدن يعني همنفس شعر و ترانه شدن يعني چون ابري تيره به دريا زدن ديوانه شدن شريك عشق تو شدن يعني عاشقي به سان يك مجنوني يعني قطره باراني در دل كوير جاري شدن شريك عشق تو شدن يعني ديوانه وار عاشق شدن زدن به كوه و بيابان و سرمست لحظه اي ديدار تو شدن
*.*.*.*.*.*. *
نشستم گريه کردم ... واسه دل خودم ... واسه دل تو ... واسه غصه ي پاييز ... واسه تنهايي ميخک توي دفتر شعرم ... واسه سربلندي کاج تو زمستون ... واسه پروانه که سوخت ... واسه شمعي که اب شد تا از قطره هاش ياد بگيرند که سوختن يک طرفه هم ميتونه باش
*.*.*.*.*.*. *
يك شب از آبي چشمان تو باران باريد آسمان دل من اشك فراوان باريد نظم باران نگاه تو پس از يك رويا رفت و آشفته ترين برف زمستان باريد من نشستم كه تو در خاطره ام بنشيني و نشستي تو و يك ابر گلستان باريد آسمان دل من صاف تر از آينه است با نگاه تو هم از آينه باران باريد يك شب از دفتر چشمان تو خواهم پرسيد.
*.*.*.*.*.*. *
مي دونم عشق يه معماي ديگه س *** سرزمين دل يه دنياي ديگه س
*.*.*.*.*.*. *
دوست داشتن او اگر گناه است ...من در قعر جهنمم