می گویند که تنهایی رازی دارد که پی بردن به آن یافتن گنج بزرگی است آری...این جمله درست است اما... نه برای من که از اول عمر تنها هستم

 آبروی آب
ما را به حال خود بگذارید و بگذرید

از خیل رفتگان بشمارید و بگذرید

اکنون که پا به روی دل ما گذاشتید

پس دست بر دلم مگذارید و بگذرید

تا داغ ما کویر دلان تازه ترشود

چون ابری از سراب ببارید و بگذرید

پنهان در آستین شما برق خنجر است

دستی از آستین به در آید و بگذرید

ما دل به دست هر چه که بادا سپرده ایم

ما را به دست دل بسپارید و بگذرید

با آبروی آب، چه باک از غبار باد!

 آن قدر بزرگ باش که نگران نشوي ، آن قدر نجيب و موقر باش که خشمگين نشوي و آن قدر شاد باش که اجازه ندهي مشکلي بروز کند

وقتي ديگه قدرت فرياد زدنم نداشته باشي وقتي ديگه هر چي دل تنگت خواسته باشه گفته باشي

وقتي ديگه دفتر و قلم هم تنهات گذاشته با شن.

. وقتي از درون تمام وجودت يخ بزنه ...

. وقتي چشم از دنيا ببندي وآرزوي مرگ کنی

وقتي احساس مي كني ديگه هيچ كس تو رو درك نمي كنه

وقتي احساس كني تنها ترين تنهاي دنيا هستي

ووقتی باد شمع نيمه سوخته اتاقتو خاموش كرد

چشمهايت را ببند و با تمام وجود از خدا بخواه كه صدات كنه

باغبان در را باز کن من مرد گلچین نیستم

من خودم گل دارم و محتاج

بي تو دنيا بر سرم آوار شد                    بین ما هر پنجره دیوار شد

آنكه اول نوش دارو مي نمود                  بر لب ما زهر نیش مار شد

درد ما در بودن ما ريشه داشت              رفتن و مردن علاج کار شد

عيب از مابودن از ياران نبود                   تا كه ياري يار شد بيزار شد

عاقبت با حيله سودا گران                    عشق هم كالاي هر بازار شد

آب يكجا مانده ام دريا كجاست؟            مردم از بس زندگي تكرار شد